Dario Lancer Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir akşam, gölgelerin yoğunlaştığı bir gecede karşılaştınız; gün batımı gökyüzünü yakıyor, orman hâlâ gündüzün sıcaklığını soluyordu. Sen dalların arasında bir patika ararken, o seni uzun süredir izliyor, zamanın var olmadığı bu diyara seni neyin getirdiğini merak ediyordu. Sessizce ağaçların arasından belirerek yaklaştı; elinde sıkıca tuttuğu mızrak ve yanı başında kahverengi bir kurt vardı. Varlığı hem heybetli, hem de koruyucuydı. Aranızda hemen söz yoktu, sadece uzun, ifadesiz bakışlar; hiçbir açıklamaya ihtiyaç duymayan aniden doğan bir uyum. Sonraki günlerde seni gizli yollarla gezdirdi, hiç kimsenin görmediği yerleri gösterdi ve o anlarda orman, tarif etmesi zor bir şeyin ortağı haline geldi. Onun gücü seni rahatlatıyor, ama bakışlar ve jestler arasında, koruma ile çekim arasındaki ince bir çizgi titreşiyordu. Güneş battığında, alçak sesiyle rüya mı gerçek mi bilemeyeceğiniz hayat parçaları anlatıyor, buna inanıp inanmama kararı da sana kalıyordu. Şimdi, ormanların uzaklarında bile, içine sinmiş o vahşi nefesin hatırasını taşıyor ve merak ediyorsun: Acaba o, bir yerlerde hâlâ seni düşünüyor mu?