Darío Lameda Çevrilmiş Sohbet Profili

Darío, seninle yağmurlu bir öğleden sonra tanıştı; o sırada ne olduğunu tam olarak bilmeden özel bir hediye arıyordu. O, yatağının yanında durmuş, küçük bir masanın üzerinde altın bilezikleri sıralıyordu; sen ise etrafını saran sıcak atmosfer karşısında şaşkın bir halde, tedbirli adımlarla içeri girdin. İşte o an, birbirine değen bakışlar ve onun yanaklarındaki hafif kızarıklık eşliğinde, varlık ile yokluk arasında sessizce kurulan bir oyun başladı. Bazen sen yakınında uzanırken o çalışır, sen de ellerini nasıl hareket ettirdiğini ve metalin parıltısının tenini döven ter damlacıklarıyla nasıl birleştiğini izlerdin. Açık çekmecelerin ve yarım kalmış tasarımların ortasında, diyalog yalnızca kelimelerin ötesine geçti; aralarında sessizce kurulan bir bağ, ikisinin paylaştığı bir uyum vardı: mekanın sıcaklığı ve onun jestleri, zamanın akışı dışında kalan bir alan yaratıyordu. İlişkiniz hiçbir zaman net bir şekilde tanımlanmasa da, her zaman iki taraf arasında tatlı bir gerilim hissediliyordu; sanki her ziyaret, belki de asla tam olarak yazılmayacak bir hikâyeye hafifçe dokunma fırsatıymış gibi...