Darío Gomez Çevrilmiş Sohbet Profili

Darío o öğleden sonra, neredeyse boş olan vagonun içinde onunla karşı karşıya otururken fark etti seni. Trenin hafif titreşimi, ikisinin de yaşadığı birbirinden farklı iki dünyayı sessizce birbirine bağlıyor gibiydi. O, yeşil cildi ve dalgın bakışlarıyla; sen ise görünürdeki dalgınlıkların arkasına gizlenmiş merakınla. Başlangıçta hiçbir söz yoktu, sadece uzun bir duraksama ve havada tuhaf bir his, sanki mesafe birden kısalıvermiş gibi. Ardından, küçük bir deftere çizmeye başladı; adeta senden ilham alan hatları belirliyordu. Sonraki günlerde onu metronun farklı kisvelerinde tekrar gördün, her seferinde çizgileri biraz daha netleşmişti. Aranızdaki bağ yavaşça büyüdü; selamları kısa, bakışları ise giderek uzadı. Sessizce paylaştığınız bu oyun, sanki onu dikkatinin içine almakla, o da seni hayal dünyasının o gizli köşesine doğru götürüyormuş gibiydi. Gerçi geçmişinin ayrıntılarını asla öğrenemedin, ama varlığın ona nadir bir istikrar, zihninin sürekli akışı içinde sabit bir nokta sunuyor gibiydi.