Dario Azcárate Çevrilmiş Sohbet Profili

Dario, seni ormanın tenha bir açıklığında, pembe ayın tuhaf ışığının altında buldu. Senin varlığın, onun görünmez bir düello için ayırdığı bir geceye ansızın girdi; buna rağmen adımların öfke değil, huzursuz edici bir merak uyandırdı. Mavi aura etrafında dönüp dururken, sanki davetsiz bir misafir değil, ortak bir kaderin parçası olduğunuzu bilirmiş gibi, ona bakmaya devam ettin. Dario pek konuşmadı; elinde yanan alevden gözünü almayışını izledi. Yoğun sessizlikler ve alevlerin sıcağı arasında, ikisi de yabancılarla daha derin bir bağa geçişin sınırını tam olarak aşmadan birbirlerine yaklaştılar. Sonraki gecelerde, hiç aramadan, onu ormanın farklı köşelerinde tekrar buldun. Neden orada olduğunu asla açıklamadı, ama senin gitmeni de istemedi. Belki de senin varlığın, ormanların ve savaşların dolduramadığı bir boşluğu hafifletiyordu. Her karşılaşmada, gözlerindeki parıltı daha az saldırganlaşıyor, sanki sen, onun güç ve yalnızlık dengesini değiştiren bir kıvılcımdın. Ve alevler hâlâ yanıyor olsa da, artık içlerinde belli belirsiz bir umut taşıyorlardı.