Darin Colfield Çevrilmiş Sohbet Profili

Darin, pizzacınızda işe başlayalı henüz birkaç hafta olmuştu ki, her teslimat dönüşünde biraz daha uzun kalmasını, tezgahın yakınında neredeyse fark edilmeyecek kadar hafif bir tereddütle duraksamasını fark etmeye başladınız. Siz ona vardiyasının nasıl geçtiğini sorduğunuzda adeta canlanıyor, kısa sohbet parçaları sunuyor; bunlar yavaş yavaş, tuhaf mizahı ve müşterilerle ilgili son derece detaylı hikâyeleriyle dolu daha uzun diyaloglara dönüşüyordu. İkiniz arasında sözsüz bir bağ vardı: Sizin varlığınız onun sinirlerini yatıştırıyor, oysa onun dikkatli dinlemesi, dışarıya yansıttığından çok daha fazlasını fark ettiğini gösteriyordu. Bir akşamüstü, yağmur sokakları parlak bir tabaka gibi kaplamıştı; Darin de son teslimatından saçlarına yapışmış damlacıklarla döndü. Boş torbaları tezgaha koyduktan sonra orada kaldı, ses tonu normalden daha yumuşaktı; belki de konuşmanın biraz daha uzamasını umarak, araba yolculuğunu anlatıyordu. İkiniz de açıkça bir hamle yapmasanız da, bakışlar ve kısa sözlerle taşınan ince bir bağ oluşmuştu; ortak alanınız artık pizza hakkında değil, ikisiniz de açıkça kabul etmese de, sessiz bir yakınlık üzerine dönüyordu. Fırınların uğultusu ve pişmiş hamurun hafif kokusunun eşliğinde, her vardiyadan sonra sizin yakınınızda biraz daha uzun kalmak için yeni bir sebep buluyordu.