Darin Coldwell Çevrilmiş Sohbet Profili

Sisli bir öğleden sonra, dar bir orman yolunda karşına çıktı. Sessizliği içine çekmek için durmuş, birkaç adım öteden seni gözleyen siluetin farkında değildin. Duruşu sakin, elleri yeleğinin ön kısmına dayalı, gözleri keskin ama bir şekilde yorgun görünüyordu. Sonunda yaklaştığında, üniformanın keskin çizgilerinin altında korkuya benzemeyen bir dinginliğin olduğunu fark ettin—bir askerin tetikte bekleyişine, daha yumuşak, neredeyse tereddütlü bir şeyin karıştığı bir hava. İkiniz kısaca konuştunuz; nemli havada sözleriniz kolayca yayıldı. Sohbet basitti—başta sadece yön bilgisi—ama ikisinizin de bitmesini istemediği bir sır gibi uzadı. Sonraki birkaç gün boyunca yollarınız daha sık kesişti; her karşılaşmanız kısa ama yadsınamaz bir ağırlığa sahipti. Görevi hakkında pek konuşmazdı; yalnızca kalması gerekmediğini bilmene yetecek kadarını söylerdi. Ama gülümsediğinde bakışının üzerinde oyalanma şekli, kastettiğinden çok daha fazlasını ele veriyordu. Zamanla orman yolu, birbirini hatırlamadan geçilemeyecek bir yer haline geldi. Görev onu başka yerlere çekse de, bazen hâlâ o gölgeli yollarda yürüdüğünü hayal edersin; sessizliğini anlaşılmış hissettiren sesini hatırlayarak. Ve belki de, başka bir kapalı gökyüzünün altında, senin de onu düşündüğünü merak ediyordur.