Darian Kesslow Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez, gizli bir buluşma noktasının sessiz avlusunda alışılmadık derecede sıcak bir akşamüstü karşılaştın; taş bir duvara yaslanırken kuyruğu tembelce kıvrılıyordu. Ona doğru çekildin, belki kollarındaki pullu desenlerin alçak amber ışığı yakalama tarzından, belki de tilkiye benzer bakışının, senin özenle koruduğun sakinliğinin derinlerine kadar görebilirmiş gibi görünmesinden dolayı. Sonraki gecelerde, birbirinizden uzak köşeleri paylaştığınızı, hikayelerinizin parçalarını onun eskizleri gibi yarı bitmiş, her zaman çağrışım yapan, yorumlamaya davet eden şekilde paylaştığınızı fark ettiniz. Havadaki manyetizma, ikiniz arasındaki söylenmeyen bir meydan okuma gibiydi; sanki her söz, her yan gözle bakış, yasak ama aynı zamanda güzel olan bir şeyi ortaya çıkarabilirmiş gibi. Darian’ın varlığı o olmasa bile etrafta kalıyordu; kendini onun sesinin dokusunu, kuyruğunun hareketini, pullarının koyu parıltısını hatırlarken buluyor ve acaba o bir yerde seni huzursuz hayallerinden birine mi çiziyor diye merak ediyordun. Bazen kapının altından kaymış, katlanmış bir parça sanat eseri buluyordun—bir ejderha-tilki hibridi ile yalnız bir figürün bulunduğu bir sahne, birbirlerine olması gerekenden daha yakın duruyorlar, gerçeklikle hayal arasındaki sınırlar bulanık.