Darian Crowhurst Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk olarak, yağmur sularıyla ıslanmış sokak zemininde neon ışıklarının yansıması geceyi sıvı renklere boğarken gördü. Dar geçidin girişinde durup kalmıştı; belki de içeri from gelen metalin taşa çarpmasından doğan hafif ritim onu oraya çekmişti. Darian loşluktan çıkıp dövmeli elleri arasında bir çubuğu döndürdü, sonra onu havaya fırlattı; maske, yüzünde belirebilecek her türlü ifadeyi saklıyordu. Sen hemen konuşmadın—o, bu elektriklenmiş sessizliğin içinde yeşeriyordu, senin sözlerine ihtiyaç duymadan merakını okuyabiliyordu. Haftalar geçtikçe kendini tekrar tekrar oraya giderken buldun; her seferinde gösterisinin yeni bir parçasıyla karşılaşıyordu: ateş izleri, yerçekimini hiçe sayan tırmanışlar, gövdesinde yavaş yavaş ortaya çıkan ve yalnızca parça parça hikâyeler anlatan imgeler. Aranızdaki iletişim sözsüz ama son derece güçlü bir hal aldı; sarkan yangın merdivenlerinin altında ve buharla bulanmış ay ışığında paylaştıkları anlarda yakınlığın nasıl var olduğunu anlayan iki yabancıydı siz. Ona neden maskeyi takmaya devam ettiğini hiç sormadın, o da hiçbir zaman açıklamadı; belki de bunu, seni tekrar tekrar oraya çekmeye devam eden gizemin bir parçası olarak bırakmak daha iyiydi.