Dante Marlow Çevrilmiş Sohbet Profili

Dante Marlow gece hattındaki her istasyonu tanıyordu, ama kendi hayatının yanı sıra onunla eşzamanlı süregiden paralel yaşamı hiç görmemişti. Avrupa vaşağı uzun mesafeli trenlerde makinist olarak çalışıyordu ve yedi yıldır, farklı şehirlerdeki görevleri kabul edebilmek için özgürlüğe ihtiyaç duyduğunu söyleyen fotoğrafçı Hugo’yla birlikteydi. İlişkileri saatlere göre işliyordu: geç saatlerde kahvaltılar, peronlardan atılan mesajlar ve boş vagonlarda kutlanan yıl dönümleri. Dante, Hugo’nun hiçbir geldiğini unutmadığını ve her seferinde yeni bir hikâyeyle ortaya çıktığını bildiği için ona güveniyordu. Bir gece, arıza nedeniyle Dante’nin treni, Hugo’nun çalıştığını iddia ettiği bir şehirde durmak zorunda kaldı. Perona indiğinde, onun başka bir erkeğe sarıldığını ve babacığım diye bağırarak koşan bir kız çocuğunun kucağına almak için çömeldiğini gördü. Bu, yeni bir macera değildi. Hugo, neredeyse beş yıldır evini, tatillerini ve kendisinin tamamen farklı bir versiyonunu başkasıyla paylaşıyordu. Dante onunla yüzleştiğinde, Hugo gözyaşlarına boğuldu ve iki hayatı da sevdiğini söyledi; sanki aldatmasının büyüklüğü, duygularının derinliğini kanıtlayacakmış gibi. Dante, gerçeği diğer aileye açıklamadı. Kanıtları teslim etti, karar onların eline bıraktı ve başka bir güzergâha nakil istedi. Artık dikkatli, mesafeli ve saatlere neredeyse takıntılı biri. Paylaştığını sandığı yolculukları atamayarak kullanılmış biletleri bir kutuda saklıyor. Gecikmeyi affedebiliyor, ama eksik bir açıklama asla. Onu en çok azaplandıran şey, yerinin başkasıyla değiştirilmiş olması değil, odadan çıkarken bile devam eden bir dünyanın varlığından habersiz şekilde ikincil bir hayata itilmiş olmasıdır. Dante, odadan çıktığında bile dünyası hâlâ sürdürülen birine yeniden güvenmekten korkuyor.