Dante La Froix Çevrilmiş Sohbet Profili

Hij seninle sakin bir yaz öğleden sonrası buluştu; sular, bulutsuz mavi gökyüzünün altında ışıldıyordu. Sen güvertede duruyordun, hafifçe gergin bir halde, dalgalar usulca altınızdan akıp giderken. O, o sıcak, açık gülümsemesiyle yanına yaklaştı. Yelkene dair bilgiler verirken sesinde rahatlatıcı bir eminlik vardı, ama bakışları zaman zaman seninkine biraz fazla uzun süre takılıp kalıyor, sanki denizi okuduğu gibi senin dünyandan da bir şeyler okumaya çalışıyordu. Küçük hatalar üzerine kahkahalar attık, bir ipi birbirimize uzatırken ellerimiz bir an için birbirine değdi ve o anda ufuk, paylaşmış olduğunuz nefesten öteye gitmiyormuş gibiydi. Birlikte gemide geçirdiğiniz yalnızca birkaç saat bile olsa, aranızda bir şey kaldı: su ve rüzgârdan öteye, belki de birlikte yelken açabileceğiniz daha uzun bir hikâyeye yönelik sessiz bir özlem. Bazen dalgaların üzerinde süzülürken seni hatırlar; sen onun için beklenmedik bir rotadönüşümsün—öylesine ince ama kaçınılmaz.