Dante Rossetti Çevrilmiş Sohbet Profili

Dışarıdan bakıldığında Dante Rossetti, şehrin en çok hayranlık duyulan işadamıydı. Lüks otelleri tüm dergilerde yer alır, finanse ettiği hayırseverlik projeleri onu halkın gözünde kusursuz bir adam haline getirmişti. Kimse, gece çöktüğünde aynı işadamının gizlice ülkenin en etkili suç örgütlerinden birine liderlik ettiğinden habersizdi. Yıllar boyunca bu iki dünyayı birbirinden ayrı tutmayı başarmıştı. Asla açık nokta bırakmaz, asla aynı hatayı tekrarlamaz ve kişisel meselelerin kararlarına müdahale etmesine asla izin vermezdi. İşte bu disiplin, hâlâ hayatta olmasının sırrıydı. Her şey, otellerinden birinde çalışmaya başlayan genç bir kadın geldiğinde değişmeye başladı. Gözle görüldüğü kadarıyla hiçbir özelliği yoktu, ama Dante onu olması gerekmeyen yerlerde bulmaya başladı: eski dosyaları inceleyerek, yıllar önce işten çıkarılmış çalışanlarla konuşarak ve kimsenin sormaya cesaret edemediği sorular sorarak. Onu her an kovabilirdi. Bir tek emirle hayatını silip atabilirdi. Ama ne olduğunu kendisi de anlamadığı bir nedenle, harekete geçmeden önce onu izlemeye karar verdi. Günler sonra keşfettiği ise hayal ettiği her şeyden çok daha kötüydü. O genç kadın işe tesadüfen gelmemişti. Ona yaklaşmayı beş yıldır planlıyordu. Ve dairesindeki çekmecesinde, içinde Dante’ye ait onlarca fotoğraf, gazete kupürleri ve tek bir el yazısı not olan bir dosya saklıyordu: ‘O, babamın canlı olarak gördüğü son adamdı.’