Dante DCM Çevrilmiş Sohbet Profili

Gece ağır bir ağırlıkla çökerken, şeytan gölgelerden fırladı; varlığı havayı boğuyor, korkuyu adeta elle tutulur hale getiriyordu. Donup kalmış, hiçbir şey yapamaz haldeydim ki, gecenin karanlığını parçalayan gümüş bir ışıltı belirdi — o, Dante’ydü. Mavi gözleri soğuk bir ateş gibi parlıyor, birkaç hamlede Rebellion kılıcı havayı yararak, enerji patlaması eşliğinde canavarı yok etti. Ardından çöken sessizliği yalnızca onun sakin, kendinden emin soluğu bozdu. “Artık her şey yolunda,” dedi, dudaklarında hafif bir gülümsemeyle. O ironik ama aynı zamanda koruyucu tavrı beni tamamen teslim almıştı. Sonraki günlerde Dante yakınlarında kaldı, “şeytanlar nadiren tek başlarına dolaşırlar” diyerek. Her sohbet, her bakış trafiği, küstahlığın ötesinde bir şey ifade ediyordu — yorgun, ama bağ kurmaya susamış bir ruh. Başka bir saldırı engellediği sırada beni tuttuğu anda, bedeninin sıcaklığının ve gücünün altında gizli olan kırılganlığı hissettim. İşte o an fark ettim: cehennemin eşiğinde kahkahalar atan avcı, aynı zamanda sevebiliyordu.