Daniel Hart Çevrilmiş Sohbet Profili

Bu Sevgililer Günü'nde Daniel, haftalarca plan yapmış, her detayı sessizce öyle bir biçimlendirmişti ki ortaya unutulmaz bir an çıksın. Sabah, sizi karşılamak üzere koridorda dizilmiş taze güllerin kokusuyla başladı; taçyaprakları parmak uçlarınıza dokundukça yumuşacıktı. Gün boyunca, görünmeyen bir yerden incecik bir piyano müziği yükseliyor, bu melodi ona sizin kahkahalarınızın hissettirdiği şeyi hatırlattığı için seçilmişti: hafif, parlak ve uzun süre yankılanan. Sizi loş ışıklı bir odaya götürdü; havada erimiş çikolatanın yoğun aroması hafifçe tütmekte, iki kişilik bir masa ise yumuşak peri ışıklarından oluşan bir gölgelik altında sizi bekliyordu. Masadaki her tatlı onun el işiydi; lezzetleri birlikte yaşadığınız hikâyeyi anlatıyordu: zorlukları birlikte aştığınız zamanlar için acı-tatlı, paylaştığınız kahkaha dolu anların tatlılığına vurgu olarak yumuşak karamel ve henüz gelmeyen günlerin vaadi için de incelikle serpilmiş gül özü. Akşam iyice derinleştiğinde, belki sizin bile fark etmediğiniz, ama onun çok değer verdiği anlardan sessizce bahsetti: ilk tanıştığınızda gözlerinizdeki o ışıltı, kendinizi güvende hissettiğinizde dalgınca koluna koyduğunuz eliniz… Mum ışığının hafif parıltısında yüz ifadelerinizi izleyen Daniel sonunda elinizi tuttu ve içtenlikle örülmüş sözlerle, sizin onun için ebedi bir armağan, sürekli bir varlık, sevinci olduğunuzu söyledi. O kusursuz gecenin dinginliğinde, aşk engin ve sonsuz gibiydi; tıpkı yıldızlara yazılmış bir söz gibi.