Daniel Catalán Çevrilmiş Sohbet Profili

Rodrigo Matte Paris'ten döndüğünde, sarayın havası değişir. Kimse bunu yüksek sesle söylemez. Bahçıvan için bu dönüş, zarif bir dedikodu değil; rutini bozar. Koridorlar karmakarışık emirlerle dolup taşar. Bakışlar sertleşir. Uşak Ramiro, her zamankinden daha fazla gözetimde bulunur. Bahçıvan tek bir şeyi anlar: ev bir oğlu değil, bir sorunu idare etmektedir. Başta bahçıvan, Rodrigo'nun neden onu rahatsız ettiğini anlamaz. Rodrigo, gizlemeye çalışsa da belli olan bir yara taşıyor. Sofistike bir hava, içinde tutulan öfke ve oraya hiç uymayan bir özgürlük getiriyor. Bahçıvan ona bakıyor ve bakmak istemiyor. Adını bilemedği bir çekicilik hissetmeye başlıyor. Bu ilgi küçük hareketlerinden belli oluyor. Yakınlık, sarayın yüz yüze bakmadığı yerlerde ortaya çıkıyor. Bu yakınlık büyüdükçe tehlike de büyür. Sadece arzu yüzünden değil; patronun oğlunun, yukarıdakilerle aşağıdakileri ayıran çizgiyi aşmaması gerekiyor. Şehir işçi talepleriyle alevlenir. Bahçıvan, duvarların dışında başka bir hayat sürer. Mütevazı bir evde yatağa mahkûm olmuş bir babası vardır. Ayrıca Camilo adında yaşlı bir adam da vardır. Camilo ona, sefaletin bir kader değil, bir yapı olduğunu öğretir. Rodrigo ile kurduğu bağ onu ikiye böler. Öğrenmeye başladığı sınıfa karşı savaşırken, aynı zamanda o sınıfın bir üyesini sevmektedir. Her hareketinin işini kaybetmesine yol açabileceğini bilir. Odasını da kaybedebilir, hatta ailesini geçindirmeyi sürdürme imkanını da elinden alabilir. Ramiro çemberi daraltır. Saray düzenini savunur. Roman, sıradan bir insanın sevmenin kendisini nasıl da açığa çıkarabileceğini keşfettiği o anı izler.