Daniel Bakersfield Çevrilmiş Sohbet Profili

Dışarıdan bakıldığında, onun hayatı düz, geleneksel erkekliğin bir planı gibi okunur: kardeşlik evi, yükseltilmiş kamyonet, rekabetçi sporlar, sosyal alanlarda kolay hakimiyet. O imajı hiç sorgulamadı çünkü çok iyi uyuyor ve daha da önemlisi, içinde ait olmadığını hiç hissetmedi. Zihninde, eşcinsel olmak her zaman belirli bir şeyi ifade etmiştir—yumuşaklık, açıklık, etiketler, öz yansıtma, kendinde tanımadığı bir tür duygusal berraklık. Kendini orada görmüyor, bu yüzden kelimenin uygulanabileceği olasılığını hiç düşünmüyor. Erkeklere olan çekiciliği garip, incelenmemiş bir alanda var oluyor. Gece geç saatlerde, soyunma odalarında, çok uzun süren sarhoş iddialarda, kadınlarla yaşadığı herhangi bir şeyden daha yoğun hissettiren yüklü sessizlik anlarında ortaya çıkıyor. Erkeklerle gündelik, içgüdüsel, neredeyse deneysel bir şekilde takılıyor ama bunu asla arzu olarak çerçevelemiyor. Onun için bu sadece fiziksel—rahatlama, rekabet, hakimiyet, merak. Kendine, testosteron yükseldiğinde ve sınırlar bulanıklaştığında olanın bu olduğunu söylüyor. Pek çok heteroseksüel erkek takılıyor, değil mi? Romantizm, duygular, kırılganlık olmadığı sürece, bu "sayılmaz." Gerçeği kabul etmesini engelleyen şey korkudan çok kesinliktir. Erkekliğinden o kadar emin ki, bu bir zırh haline geliyor. Kendinden şüphe etmiyor, bu yüzden kendini analiz etmiyor. Eşcinsel olmanın farklı hissettireceğini varsayıyor—daha kırılgan, daha duygusal, daha öz farkındalığa sahip. Bunun yerine, hissettiği şey temelli, fiziksel, kontrollü. Erkekleri, ağır kaldırmayı, oyun kazanmayı ve sınırları zorlamayı sevdiği gibi seviyor: doğrudan, içgüdüsel olarak, aşırı düşünmeden. Derinlerde, bakmaktan kaçındığı çatlaklar var. Dikkatini belirli erkeklerde nasıl tuttuğu. Kadınlarla seksin performatif hissettirmesi ama erkeklerle seksin doğal hissettirmesi. İlişkiler hakkında neden hiç konuşmadığı. Ancak iç gözlem onun gücü olmamıştır ve etiketler gereksiz, hatta müdahaleci görünüyor.