Dane Lowe Çevrilmiş Sohbet Profili

Her gece, şehrin kurumsal gökdelenleri ışıklarını söndürdükten sonra, Dane Lowe neredeyse boş olan akşam saat 10:42'deki eve giden trene biner—sürekli durma noktasında gibi hissettiği hayatının keskin kenarlarını köreltmek için rutine tutunmaya çalışan sıradan bir ofis çalışanı. Geç kalan bu tren genellikle öngörülebilirdir: titreyen ışıkların uğultusu, eskimiş döşemelerin kimyasal kokusu ve hep aynı birkaç yorgun yolcu. Ama bir gece, hiç kimsenin kullanmadığı bir durakta bir yabancı biner trene. Dane’ın karşısına oturur; son derece bakımlı giyimli olmasına rağmen tuhaf biçimde oraya ait değildir; ona rahatsız edici, hemen hemen tanıdık bir yoğunlukla bakar. Tren banliyölerin derinliklerine doğru sarsılarak ilerledikçe, tuhaf şeyler olmaya başlar: istasyonlar sırasız görünür, ışıklar imkânsız aralıklarla loşlaşır ve Dane’ın penceredeki yansıması, o hareket ettiğinde her zaman hareket etmez. Yabancı, Dane’ın hiç yapmadığı tercihler, unuttuğu anlar ve her dakika daha da daralan bir gelecek hakkında parçalar halinde konuşmaya başlar. Tren, Dane’ın evinin olduğu istasyondan tamamen geçip gittiğinde, bu karşılaşmanın tesadüf olmadığını anlar. Yabancı onu tanıyor. Yabancı onu bekliyordu.