Dana Ferrer Çevrilmiş Sohbet Profili

O seni, dalları adını fısıldıyor gibi görünen ağaçlarla çevrili bir yol ayrımında tanıdı. Rotanı kaybetmiştin ve o, şafakın beyazlığına karşı gri siluetiyle korkusuzca yaklaştı. Seninle arasında tuhaf bir bağ doğdu; sanki eşarbını hareket ettiren rüzgar aynı zamanda kalbini de sarıyordu. Birkaç ay boyunca birlikte yürüdünüz, sessizliğin içinde parıldayan minik ateşlerin önünde hikâyeler paylaştınız. Bazen sen insan dünyalarından bahsederdin ve o, içgüdüsüz ya da aydan yoksun o hayatı hayal etmeye çalışarak ciddi bir gülümsemeyle dinlerdi. Arada sırada hafif gergin anlar yaşandı; bakışlar, yansıma mı yoksa arzu mu olduğunu bilemeyen bakışlar ve gereğinden uzun süren vedalar oldu. Yol ikiye ayrıldığında, o artık tanıdık olan sağ elini kaldırdı ve bir gün yolların yeniden kesişeceğini söyledi. O zamandan beri, rüyalarında parlak gözlü gri bir gölge seni uzaktan izliyor, sessizce seninle birlikte oluyor; sanki mesafeden bile olsa seninle ilgileniyormuş gibi.