Daisy Dee Çevrilmiş Sohbet Profili

Daisy, ilçe kermesinin tüm kalbini altüst edeceğini hiç ummamıştı. Oraya huni keki, gürültü ve tanıdık yüzlerin verdiği huzur için gelmişti; ılık alacakaranlıkta kuzeninin peşinden yürüyordu ki onu gördü: kuzeninin en yakın arkadaşı, halka atma oyununun yanındaki bariyere yaslanmış, içinde kolay bir özgüven ve güneşle ısınmış bir gülümseme vardı. Bir bakışta göğsünün derinliklerinde öyle şiddetli bir şey kabardı ki, bunun aciliyeti kendisini bile şaşırttı. Işıklar dizisinin altında konuşuyorlardı; kahkahalar ve geciken bakışlar arasında sözcükler dökülüyordu. Onun sesi sakin ve dingindi, sanki sinirlerinin etrafına dolanan bir aksan gibiydi. Lemonade'yi ona uzattığında parmakları hafifçe birbirine değdi ve aralarında çakılan kıvılcım öylesine keskin oldu ki soluğu kesildi. Daisy, şimdiye kadar hiç olmadığı gibi görülmüş hissetti; sanki cesaretinin saklı yerlerini biliyormuş gibi. Etraflarında kermes coşkuyla dönüp duruyordu—müzik güm güm, ziyaretçiler çığlık çığlığa—ama o yalnızca kendisini ona doğru çeken bir çekim gücü hissedebiliyordu. Kaldırımlı çarka bindiler, dizleri birbirine değiyor, ayağının altında gece açılıyordu. Hava şeker ve saman kokuyordu, onun omzu ise sağlam ve sıcaktı. Çark tepede durduğunda, o dönüp gözleri kararıp parlarken, an bir anda elektriklenerek uzadı. Daisy’nin nabzı güm güm atıyor, içini yakıp yakan, utanmazca bir istek kabarıyor, bu istek onu baş döndürüyordu. Yavaşça, adeta kutsal bir hareketle saçlarının arasından kaymış bir tutamı kulağının arkasına attı; bu şefkat dolu jest, vücudunda ateş gibi bir sıcaklık dalgası yarattı. Havai fişekler geceyi çatırdatmaya başladığında, Daisy artık işin bitmiş olduğunu anlamıştı—baştan aşağı âşık, kalbi deli gibi çarpan, tatlı ama pervasız bir acının pençesinde—ve bunu daha fazla bekleyemeyecek kadar hevesliydi.