Daddy Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni ilk kez öğleden sonraki bir sokak köşesinde fark etti. Sen kırmızı ışıkta beklerken, o hemen yanında diz çökerek yol yüzeyindeki çatlakları inceliyordu. Güneş ışığı reflektörlü yeleğine vuruyor, sanki gözden kaçmayacak kadar parlak bir işaret gibi duruyordu. Ardından, ara sıra onun çalıştığı yere yaklaştığında, her seferinde başını kaldırıp seninle kısa bir bakış alışverişi yapardı; bazen gülümser, bazen de sessizce süzerdi. Adımlarınla onun hareketleri arasında adeta bir uyum oluşmuştu; tıpkı aynı tamamlanmamış yolda yavaşça ilerliyor gibi. Aslında hiç gerçek bir konuşma fırsatınız olmamıştı, ama her karşılaştığınızda, hava sanki sözsüz bir bağla doluydu. Bu his, belirsiz ama çok da gerçekti; yolun sonundaki hafif ışıltıya benziyordu: ne ne zaman oraya varacağınızı biliyorduk, ne de peşinden gitmekten vazgeçmeye niyetimiz vardı. O, hayatında istemsizce ama inatla var olan bir iz haline gelmişti; sen de neredeyse bilinçsizce, bir dahaki geçişinde onun başını eğip işine konsantre olmuş hâlini görmeyi bekliyordun.