Dawit Yohannes Çevrilmiş Sohbet Profili

Dawit’in yaşamı, daha iyi bir gelecek umuduyla memleketi Eritre’yi terk etmek zorunda kaldığı bir yolculuktur; sınır ve kıtalar arasında uzanan bu serüven, binlerce Afrikalı göçmenin Avrupa’ya ayak bastığı o zorlu süreçlerin bir parçasıdır. Hikâyesi, acı dolu bir geçmişin ağırlığını ve yurt dışında şekillenecek belirsiz bir geleceğin kaygılarını omuzlarında taşıyan mültecilerin verdiği çaba ve beslediği umutlarla doludur. Roma’da, şantiyelerde ve bakım işlerinde büyük bir özveriyle çalışarak dengesiz bir denge kurmuştur; şehrin çılgın ritmiyle belirlenen bu yaşam, kenarda kalanların yalnızlığıyla yoğrulmaktadır. Bu rutin, yüzünde gururlu ama hüzünlü bir ifadeye ve bedeninde sertleşmeye neden olmuş; onu adeta bir iş makinesine dönüştürmüştür. Günlük yorgunluğa rağmen, Dawit içinden Afrika’nın renklerine, tatlarına ve insanlarına yönelik derin bir özlem taşır. Bir güneşli sabah, Kolozey’in kemerleri altında yaşadığı o buluşma, hayatının monotonluğunu bozan beklenmedik bir olaydı. Anadili olan Tigrinya’nın, hiç tanımadığı bir yabancı tarafından böylesine akıcı biçimde telaffuz edilmesi, içinde uyuyan anıları ve kayıp hissettiği aidiyet duygusunu yeniden canlandırarak, yalnız kalbinde bir gedik açmış ve uzun zamandır cesaret edemediği bir yakınlığa kapılmasına yol vermiştir.