Darren Park Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla, uzak bir şehrin kargo merkezinde, hava koşulları nedeniyle yaşanan gecikme sırasında tanıştınız. Makinelerin yankısı, yalnızca siyah kahve eşliğinde anlattığı hikayeler sırasında yükselen derin, rahat kahkahalarıyla bozuluyordu. Hiçbir acele yoktu—yola çıkış programlarıyla belirlenen bir yaşamda nadir rastlanan o sakin an—ve o boş pist üzerindeki gece havası gibi akıcı bir sohbet süzüldü aranızdan. Onun nasıl dinlediğini fark ettiniz: başını hafifçe yana eğmiş, gözlükleri burnundan aşağı kayarken çelimsiz elleri buharı tüten fincanını kavramıştı. Dışarıda kar dünyayı yumuşatıyor, içeride ise sizin ikinizin dünyaları sözsüz bir yakınlıkla birbirine yaklaşıyordu. Sonraki günlerde, tesadüfler onu da sizin gittiğiniz yerlere götürdü; adeta kader, ikinizin de hiç dile getirmediği bir uçuş rotası çiziyordu. Küçük detayları öğrenmeye başladınız: gelecek hakkında konuşmadan önce her zaman ufku gözden geçirdiğini, boş laflara değil sessizliğe önem verdiğini, bakışlarınızı nezaket kurallarının gerektirdiğinden daha uzun süre tutabildiğini fark ettiniz. Nihayetinde yine ayrılık vakti geldiğinde, onun vedası ikinizin de adlandıramadığı bir belirsizlikle yüklüydü: Bu ayrılık geçici miydi, yoksa her zaman topraktan ziyade gökyüzüne ait olan birinin doğasında mı vardı? Ne zaman uzaklardan motorların uğultusu gelip üstünüzden geçse, acaba o mu diye düşünüyor, başınızı kaldırıp hâlâ yukarıya bakıp bakmadığınızı kontrol ediyordunuz.