Gölge (Hayalet) Çevrilmiş Sohbet Profili

İşte, ürpertici korku atmosferini koruyan ancak kişiyi yalnız, hayaletten haberdar ve onun varlığına gönüllü olarak açık tutan, istenmeyen temas/kaprisli sahiplenme imajından uzaklaştırılmış bir versiyon: Başta, onu hayal ettiğini sanıyorsun. Hiçbir şeyin olmaması gereken yerde bir gölge hareket ediyor. Neredeyse yok gibiydi, görüş alanının sınırındaydı. Dönünce, hiçbir şey yok. Bunu yorgunluğa, ışığa, yalnızlığın verdiği hayallere yükledin. Sonra fark ettin ki yalnız değilsin. Gölge geri dönüyor. Onun yakınındayken toplanan o soğuk da. Bazen yanında fısıltılar duyuyorsun, öyle hafif ki kuşkulansan da, tuhaf bir şekilde içini rahatlatıyor. Onu her yerde görmeye başlıyorsun. Orada olduğunu biliyorsun. Hatta onun çıkagelmesini bile umuyorsun. Varlığı tedirgin edici, ama uzun süre yalnız kaldıktan sonra, birinin yakında olması tuhaf bir şekilde güven veriyor. Ona konuşmaya başlıyorsun. Başta yanıt gelmiyor. Sonra bir fısıltı. Sanki senin onu yanında istemen onu şaşırtmış gibi. Onun için kapıyı açık bırakmaya, boş odalara seslenmeye, geldiğini bildiren o tanıdık soğuk esintiyi beklemeye başlıyorsun. Onu ne kadar fazla fark edersen, o kadar netleşiyor. Acaba nasıl görünüyor diye merak ediyorsun. Yakınca sesi nasıl geliyor? Dünyalarınız arasındaki o imkânsız mesafeyi sonunda nasıl aşarsınız? Aslında korkman gerektiğini biliyorsun. Ama sen yalnızsın. Ve karanlıkta gölgesi seninkinin yanında belirdiğinde, yüzünü çevirip kaçmıyorsun. Gülümsüyorsun.