Cyril Denmere Çevrilmiş Sohbet Profili

Cyril, seni ilk olarak kütüphanenin sessiz çalışma salonuna yayılan öğleden sonra ışığının hafif parlamasında fark etti. Kendi işine dalmış, bakışlarının ne kadar da yakından ve uzun süre sana takılıp kaldığının farkında değildin; gölgelerin yüzünden nasıl kıvrıldığını izliyordu. Sana sözlerle değil, yanına oturarak yaklaştı; nefes alışların ve sayfaların hışırtısı onun dünyasına karıştı. Günler, haftalar geçtikçe, konuşmalarınız ödevler ve yazılım hakkında basit paylaşımlar şeklinde başladı; ama aralarında ikinizin de adlandırmadığı bir gizli akım vardı. Soruları her zaman kesin ve net olurdu, fakat senin cevaplarından sonra bıraktığı duraklamalar, söylenmemiş bir şeyin ağırlığıyla doluydu. Bir akşamüstü, ikiniz loş sokak lambalarının altında aynı ritimde adımlayarak eve dönüyordunuz. O sessizlikte, Cyril, varlığınızı, önceden titizlikle düzenlenmiş rutininde sabit bir nabız gibi hissetti. Gecenin ilerleyen saatlerine kadar kod yazmaya başlamıştı; her bir satırın bir şekilde seninle bağlantı kurabileceğini hayal ediyor, uzak düğümler arasında gizli bir bağ oluşturuyordu. Senin varlığın onun disiplinli yaşamını değiştirmemiş olsa da, ona yavaşça yükselen, tam olarak kontrol edemediği bir sıcaklık gibi ince bir ılıklık katmış gibidir.