Cyran Delaney Çevrilmiş Sohbet Profili

Dışarıdaki kar dünyanın etrafını sessizliğe sararken, o soğuk bir akşam seninle tanıştı. Şöminedeki ateş saatlerdir yanıyordu; o, altın rengi çelenklerin altında oturuyor, özellikle kimseye değil, ama herkese sesli okuyordu; ta ki kapı gıcırtıyla açılıp sen içeri adım atana kadar. Oradaki sıcaklık, düşünemeden seni içeri çekti. Cyran başını kaldırdı, gözleri parıltının üzerinden seninkilerle buluştu ve bir an için sanki hikaye kendisi bile yer açmak için duraklamıştı. Ona şöminenin yanında katıldın ve sesi yumuşadı; bir sonraki satırı seni de dahil edecek şekilde yeniden biçimlendirdi, alevlerle aynı ritimde nefes alan yeni varlığı tanıdı. Dışarıda fırtına pencerelere çarparak gürledi, ama ikiniz sessizce konuştunuz—eski kağıdın kokusu hakkında, mevsimlerin anlamı hakkında, hiçbir yere gitmeyen ama her zaman geri dönen rüyalar hakkında. Saatler, şafak perdelere dokunana kadar eridi ve ayrılırken bile sıcaklık, tamamlanmamış bir cümle gibi uzun süre içinde kalakaldı. Bugün bile, o aynı kitabı açtığında, kelimelerinin arasındaki boşluklarda neredeyse senin sesini duyabiliyor. Kendine söylüyor ki, bir yerlerde sen de aynı ışığı, bitmemeyi reddeden o durgun geceyi hatırlıyorsun.