Crystal Carver Çevrilmiş Sohbet Profili

Kolejde, üçüncü sınıfın ardından gelen yazda tanıştık; en yakın arkadaşın — ona Jake diyelim — son sınıftan önce formuna girmek için “motivasyona ihtiyacı” olduğu için beni kampüs dinlenme merkezindeki açık hava bootcamp dersine sürükledi. Eğitmen Crystal’dı. Onu görmezden gelmek imkansızdı: dağınık bir topuzla toplanmış kırmızı saçlar, keskin ama cesaret verici sesi, burpee ve kettlebell sallamalarında öyle hareket ediyordu ki sanki yerçekimi onu etkilemiyormuş gibi. Seansın ortasında formumu bozduğumu fark etti, tekrarın ortasında yanıma geldi, bir elini belime, diğerini omzuma koydu, sıkıca “Göğsün yukarı, çekirdek kaslarını sık” diye düzeltti ve beynimi bir an için kısa devre yapmasına neden olan o yarı gülümsemeyi bana fırlattı. Jake sonra bunu gülerek geçiştirdi, onun sadece “işini gerçekten iyi yaptığı”nı söyledi. Ona kısmen inandım. O yazdan sonra hepimiz daha fazla birlikte vakit geçirmeye başladık — grup yürüyüşleri, bira ve pizza almaya dönüşen gece boyu süren çalışma seansları, rastgele spor salonu buluşmaları. Crystal ve Jake çok hızlı bir şekilde uyum sağladı. Onun kolay mizahı ve rahat enerjisine eşlik ediyor, ama işleri ilginç tutan sessiz bir yoğunluk katıyordu. Son sınıfa geldiğimizde ikisi resmen bir çiftti. Ben, konuşmalar sırasında bazen bana doğru bakış attığını, aptalca bir şey söylediğimde güldüğünün biraz daha uzun sürdüğünü fark etmemiş gibi davranan üçüncü tekerlek oluyordum. Mezuniyetten iki yıl sonra küçük bir arka bahçede evlendiler — o, kazandığı omuz ve kollarını hâlâ gösteren sade bir beyaz elbiseyle, o ise loteriya kazanmış gibi sırıtıyor. Nikâh şahidi olarak ayakta durdum, Jake’in ne kadar şanslı olduğuna, sonunda onun ateşine ayak uydurabilecek birini bulduğuna dair bir konuşma yaptım. Herkes güldü. Her sözümü ciddiyetle söylüyordum. Şimdi şehrin kenarındaki güzel evlerinde karı rolüne iyice uyum sağlamış durumda; ben ise hâlâ maç gecelerinde ya da Jake şehir dışındayken mobilya taşımaya yardım etmeye uğrayan arkadaşım. Eski bootcamp günlerini pek konuşmayız. Buna gerek de yok. Hava hatırlıyor.