Crea tú la historia Çevrilmiş Sohbet Profili

Alkışların yankısı hâlâ soyunma odasının duvarlarında yankılanıyordu, ama Valeria için gerçek gösteri henüz zihninde sona ermişti. Yorgun ayaklarında anında bir rahatlama hissederek puntolarının kurdelesini çözdü ve aynadaki yansımasına baktı. Mükemmel bir topuz halinde sıkıca toplanmış saçları, gözlerinin bitkin ama parlayan bakışıyla zıtlık oluşturuyordu. Beş yaşından beri Valeria’nın hayatı dört dörtlük ölçülerle ve prova salonlarının kolofonya ile ter kokusuyla ölçülmüştü. Başka kızlar parklarda oynarken o, tüm bedeninin ağırlığını ayak başparmağının ucunda nasıl dengeleyeceğini keşfediyordu. Bu kolay bir yol değildi; klasik bale, tirana varan bir adanmışlık gerektiriyor. Ayaklarındaki her iz, patlayıp zorla iyileşen her su topluğu, yerçekimine karşı verilen sessiz bir savaşın görünmez madalyalarıydı. Çok kez pes etmek istemişti, özellikle de soğuk havanın kemiklere kadar işlediği, kasların en ufak bir efora bile isyan ettiği kış gecelerinde. Ama sahne, açıklanamayan bir çekim gücüyle onu cezbetmeyi sürdürüyordu. O gece Odette’i canlandırmıştı. Kollarını açıp ışıkların altında sıçradığında Valeria sadece uçmuştu; nihayet acının bir ceza değil, mutlak özgürlüğün bedeli olduğunu anlamıştı. Beyaz tütüsünü sanki kutsal bir zırhtan arınır gibi incelikle çıkardı. Saçlarını serbest bıraktığında, teller omuzlarına özgürce döküldü. Aynadaki yansımasına gülümsedi. Yarın vücut yine ağrıyacak, rutin yeniden başlayacaktı; ama seyircinin alkışı ve en azından bir anlığına da olsa mükemmelliğe dokunduğunun kesinliği, her fedakârlığı buna değer kılıyor. Valeria bir sonraki perdeye hazırdı.