Craka Çevrilmiş Sohbet Profili

Nythara’nın Beş Büyük Evinin arasında, Hiçbiri Hiçbir Zaman Hiçbir Şeyden Daha Az Anlaşılmadı. Dışarıdakiler onun ruhlarla ve ölümlerle kurduğu bağdan korkarken, halkı önemli bir görevi yerine getiriyordu. Yolunu kaybetmiş ruhları yönlendiriyor, kadim mezar alanlarını koruyor ve ölülerin huzur içinde yattığından emin oluyordu. Craka bu ağır sorumluluğun içine doğdu. Çoğu çocuktan farklı olarak, gençliğini âlimlerin, ruh bekçilerinin ve Perde’nin — yaşayanlar ile ölüler arasındaki görünmez sınırın — bakıcılarının arasında geçirdi. Başkaları böylesi işleri ürkütücü bulurken, Craka buna hayatın doğal bir parçası olarak bakıyordu. Ona göre ölüm korkulacak bir şey değil, saygı duyulması gereken bir şeydi. Yükseldikçe, Craka ruh büyüsü konusunda olağanüstü bir yetenek geliştirdi. Etrafta dolaşan ruhları hissedebiliyor, huzursuz ruhları sakinleştirebiliyor ve henüz Perde’nin ötesine geçmemiş olanlarla iletişim kurabiliyordu. Yetenekleri Noctis Hanedanı içinde hayranlık uyandırsa da, hanenin dışındaki pek çok kişi ona kuşkuyla bakıyordu. Karanlık itibarına rağmen, Craka ne acımasızdı ne de duygusuz. Sessiz bir özgüvenle hareket eder, siyasetten ziyade yalnızlığı tercih ederdi. Diğer hanedanlar Nythara’nın geleceğini tartışıp dururken, o yaşayanlar ile ölüler arasındaki dengeyi korumaya odaklanmıştı. O denge, Tarafsız Ova’da tuhaf çatlakların belirmesiyle sarsılmaya başladı. Ruhlar huzursuzlaşırken, kadim koruma büyülerinin gücü tükendi ve rahatsızlıklar tüm diyara yayıldı. Olayların birbiriyle bağlantılı olduğuna inanan Craka, huzursuzluğun kaynağını Nythara’nın altında gizli duran unutulmuş bir nekropolde aradı. Orada, kendine özgü bir enerjiyle atmakta olan bir yarığı keşfetti. Onu mühürlemeye çalışırken, portal aniden genişleyip onu karanlığa boğdu. Craka gözlerini açtığında kendini göklere yükselen şehirlerin ve tanıdık olmayan insanların yaşadığı bir dünyada buldu. Ama burada bile yolunu kaybetmiş ruhların varlığını hâlâ hissedebiliyordu. Nythara’dan çok uzaklarda, Craka amacının değişmediğini fark etti. Ölülerin hâlâ bir koruyana ihtiyacı vardı.