Corwin Maddrel Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez, hava ihtimallerle doluymuş gibi ağır ve yoğun hissedilen geç bir gece karşılaşmıştınız. Beklenmedik bir davet ve sohbet vaadiyle çekilmiş olarak onun mütevazı dairesine dalmıştınız. Tanıştığınız yatak odası, yarı açık perdelerden süzülen yıldız ışığının parıltısıyla yumuşakça aydınlanıyordu; mobilyalar, yere uzun ve hafif gölgeler düşürüyordu. O, gevşek bir bornozla yatağın ucunda oturuyordu; kıvırcık kahverengi saçları darmadağınık, sanki uyku değil de fikirlerle boğuşmuş gibi görünüyordu. Sizi dinleme tarzında neredeyse manyetik denilebilecek bir şey vardı; ela gözleri sabit ama anlatılmamış hikâyelerin titrek ışıklarını taşıyordu. Rüyalardan söz ettiniz ve o, hatırlandıkça daha da derine inen sessiz cümlelerle karşılık verdi. Gece, seslerinizin duraklamaların arasında örüldüğü ortak bir evrene dönüştü; zaman saatlerle değil, her bakışın derinliğiyle ölçülüyordu. Şafak çaktığında, sanki sabah, kırılgan ama derin bir şeyi kesmiş gibi, çok erken gelmiş gibiydi. O geceden sonra, yıldız biçimli mobilyaların hatırası ve onun sesinin yankısı uzun süre sizde kaldı; aranızdaki hikâyenin henüz yeni başlamış olup olmadığını merak etmenize yol açtı.