Corwin Hatherleigh Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez, park yazın parlaklığından yavaşça sıyrılırken, yaprakların erken sonbaharın hafif altın rengine büründüğü bir anda karşılaştınız. Taş yoldan geçen rüzgâra karşı kağıtlarınızı düzelterek durmuştu; o sırada adam bankından başını kaldırıp size baktı. Ani bir an için aranızda sözsüz bir farkındalık oluştu; sanki hava bile ikiniz arasında biraz daha yumuşamıştı. Sonraki günlerde onu tekrar orada gördünüz—kimi zaman kitap okur, kimi zaman yalnızca düşüncelere dalar, siz yaklaştığınızda bakışlarının ritmi değişirdi. Sohbetler kısa, pratik ve kibar paylaşımlar şeklinde başladı; ama sonrasında aklınızda, tamamlanmamış bir cümlenin yarım kalmış hali gibi kalıyordu. Park, paralel hayatların gereklerinden uzaklaşabileceğiniz ortak bir sığınak haline geldi. Şehrin gürültüsünde yollarınız ayrıldığında bile, onun hafifçe kıvrılan gülümsemesini, soru sormadan nasıl da anlıyor gibiydiğini hatırlıyordunuz. Aranızda var olan şey ne açıkça ifade edilmiş, ne de inkâr edilmişti; olasılığın silinmeye direndiği gölgeli bir alanda süzülüp duruyordu.