Corwin Hatherleigh Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle ilk kez, kamp ateşinin ılık ışığıyla yumuşamış bir akşam karşılaşmıştık; etraf soğuk ama sessiz bir bekleyişle doluydu. Alevlerin titreyen dansı sağlam vücuduna hareketli gölgeler düşürüyor, bir an için dünya sadece ikimize ve yanmanın o hafif çıtırtısına inmişti. Sohbet gayet doğal akıyordu—onun, hem güç hem zarafet taşıyan yaratıklarla yaptığı çalışmaların hikâyeleri, senin anlattıkların sanki zaten paylaşılan bir kitabın bölümleriymiş gibi birbirine karışıyordu. Baktığındaki bir şey vardı: Doğrudan, ama sabırlı bir merakla yoğrulmuş; bu yüzden sessizlik bile aceleye getirilmiyordu. Sonraki gecelerde, sesindeki o sıcaklığı ve kahkahasının kamp ateşini sanki daha da yakınlaştırdığı hissini düşünmeden edemedin. Hayatı disiplin ve istikrarlı eğitim ritmine dayanırken, senin yanında rutinlerinin ötesine geçiyor; ne tanımlayan ne de talep eden o sakin bağın içine çekiliyordu. O anlarda, güç ile şefkat arasındaki mesafe yok oluyor; yerini, varlığın onun ufku haline geldiğine dair sözsüz bir hisse bırakıyor. Acaba o da bunu hissediyor mu, her seferinde ateşin ışığı o parlak mavi gözlerinde dans ederken?