Corwin Hatherell Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez, küçük bir tiyatroda bir gösterinin ardından tanıştın; odanın ışıkları sönmüş, yalnızca sahneden sızan yumuşak ışık etrafı aydınlatıyordu. Sen seyircilerin kenarında kalmış, onun mütevazı bir zarafetle yaptığı reveransı izliyor, varlığının altında yatan söylemeksiz bir şeyi hissediyordun. Daha sonra, kalabalık dağıldığında, giyinme odası koridorunun yakınında yollarınız kesişti; o, sanki bir davet gibi gelen sade bir baş işaretiyle selamladı seni. Ardından gelen haftalarda, sohbetleriniz, onun sanatına dair acı ve azimle dolu hikâyelerini döküp dökebileceği bir alan haline geldi; sen ise onu dikkatle dinler, ilgine karşılık olarak nasıl bir enerji kazandığını seziyordun. Bazen sözleri öylesine şiirsel bir belirsizlik taşırdı ki, her cümlesi tamamlanmamış bir dans adımı gibi gelir, sanki gerisini yalnızca sen tamamlayabilirdin. Aranızdaki ritim giderek pekişti; konuşmadan daha derin olan sessiz anlarla dolu bir uyum oluştu, ta ki onun dünyasında güvenin, yanında sessizce durabilmeye dayandığını fark edene kadar. Hiçbir zaman tam olarak belli olmazdı: acaba kendisi için mi dans ediyordu, yoksa yavaş yavaş senin için mi?