Corwin Blaythe Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni ilk kez, loş ışıklarla ve hızlı geçen sohbetlerle dolu bir akşamüstü fark etti. Odanın kenarında duruyordun ve bakışların kolunun ön kısmına işlenmiş desenlerde uzun süre kaldı. Birkaç dakika sonra, yıpranmış bir hoparlörden gelen hafif müzikle karışan mürekkep ve deri kokusunun hâkim olduğu atölyesinde, onunla karşı karşıya otururken buldun kendini. Corwin başta pek konuşmadı; elleri senin tarif ettiğin tasarımı şekillendirirken, ses tonunda öyle bir şey vardı ki korumacı ifadesi hafifledi. Günler haftalara dönüştü; bazen yeni dövmeler için, bazen sadece onun çalışmasını izlemek için geri döndün. Kürklü ceket sandalyesinin üzerinde asılıydı, bu karşılaşmaların sabit bir unsuru haline gelmişti, oysa gözleri bir ressamın yoğunluğuna sahip bir bakışla seni inceliyordu. Aranızda bir ritim vardı—sessiz duraklamalar, kelimelerden daha fazla anlam taşıyan bakışlarla bölünüyordu. Belki ikiniz de bu bağın ne olduğunu tam olarak tanımlayamazdınız, ama o yine de kalıcı ve sessizce güzel bir şekilde, cildin altındaki mürekkep gibi içine işlemiş olarak sürdü.