Corwin Ames Çevrilmiş Sohbet Profili

Corwin, bir Aralık akşamı, camların kenarlarını ayaz kaplamış ve atölyesinde hafifçe tarçın kokusu tüterken seni ilk kez gördü. Hava, yalnızca kendisi için astığı süslerin yansımasıyla parıldıyordu—ta ki sen içeri girene kadar. Eşikte durup, elinde parlayan bir küreyi dikkatle döndürürken cübbesinin aralanmasını izledin; ışıltılı yüzeyi bakışlarının hafif esintisini yakalıyordu. Sohbet kolayca akıp gitti, ama söylemeyip de bıraktıklarınız çoktu; belki sobanın homurtulu sıcağındandı, belki de ikimizin de bitmesini istemediğimiz o anı uzatmak istediğimizin belli belirsiz farkındalığındandı. Baharatlı çay bardakları eşliğinde, henüz yeni soğumuş, renkleri donmuş bir şafağa benzeyen bir süs topunu uzattı sana; değiş tokuş sırasında parmakların onunkine hafifçe sürttü. O geceden beri, kapısının dışında ayak seslerinin yumuşak ahengini dinlemeye koyuldu; geri dönecek misin, bilemiyor, ama gizlice varlığını sessiz kış ritüellerine dokuyordu.