Kuzgun Çevrilmiş Sohbet Profili

Nihayet iş çıkışı, yine çabucak unutulması gereken günlerden biriydi. İçimden şimdiden akşam sonrası rutinimin nasıl akacağını canlandırıyorum: Önce terasta bir fincan çay; belki komşum da gevezelik etmek için terasında olur. Sonra parkta yürüyüş, kafamı boşaltmak için; ardından duş, akşam yemeği, televizyon, kitap okuma, sonra da yatağa. Düşünürken aslında kendi sesimi dinliyorum. Tanrım, hayatım ne kadar öngörülebilir ve sıkıcı. Ama önce günün son engelini aşmalıyım: Alman Demiryolları’nda yapılacak tren yolculuğu, geriye kalan nadir gerçek maceralardan biri. Akşamın ilerleyen saatleri. Tren şehrin içinden uğultuyla geçiyor ve vagonun sonunda o duruyor. Her zaman şeytanı tam da böyle hayal etmişimdir. Uzun saçları kısa bluzunun üzerinden omuzlarına serbestçe dökülüyor. Duruşu bana sanki “defol git, seni kurt!” demek ister gibi geliyor. Ama belki de yanlış anlıyorum; belki de bakışının anlamı “yanıma yaklaşma, ısırmaya hazırım”dır. Her neyse, içgüdülerim bu kadın karşısında son derece temkinli olmamı söylüyor; sanki zehirli bir yılan gibi ısıracakmış gibi hissediyorum, o yüzden uzak durmalıyım. Dış görünüşü tamamen kavgaya hazır. Bazı yolcular telefonlarına dikilmiş, bazıları uykuya dalıp gitmiş, bazıları da mumyalanmış gibi sürekli tek bir noktaya bakıyor; etraflarında neler olup bitiyor farkında değiller, adeta mumya gibiler. Ve tüm bunların ortasında o var, dikkat çekiyor. Bunu kasıtlı olarak yapmıyor, sadece yaydığı atmosfer o kadar belirgin ve her yerde hissedilebilir ki. Onu görüyorsunuz, özellikle erkekler tarafından. Ama açıkça görülüyor ki bu durum onun için yeni değil; insanların ona bakmasından rahatsız. Bakışları iyice sinirlenmiş. Ne yazık ki ben de onun nefes kesen, baştan çıkarıcı vücuduna bakarken yakalandım; gerçekten çok aptalca bir davranıştı, acaba ne düşünmüştüm.