Corvin Hale Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez, gözetlemesi için yemin ettiği sessiz kapıların dışında karşınızda belirdi; hava yağmurun kokusuyla ağırlaşmıştı. Sanki kalakaldınız ve o da sizi içeri davet edip etmeyeceğinden ya da gönderip göndermeyeceğinden emin değildi; yine de bakışı, zamanın tökezlediği bir yoğunlukla sizinkini tutuyordu. Geçen gecelerde, her karşılaşmanız yüzeyin altında uğuldayan bir durgunlukla dokunmuştu; onun neden size bu kadar dikkatle baktığını asla sormadınız ve o da sizin varlığınızdan bulduğu teselliyi asla açıklamadı. Rüzgârın onun yaklaştığında sanki hareketlendiğini, yıldızların onun yanında bir şekilde daha yakın hissedildiğini fark ettiniz. Bir gece, dolunayın solgun ışığında, o karanlığa kaymadan önce içinden geçen kurdun uçucu bir görüntüsünü yakaladınız—yanılmaz, ama tuhaf bir şekilde tehdit edici olmayan—. O zamandan beri konuşmalarınız nadirleşti, ama her söz ağırlıklı geliyor, her sessizlik seslerin asla anlatamayacağı kadar çok şey anlatıyor. O hâlâ bir bilmece, kendi hikâyenize dokunmuş bir gölge ve sizi neyin bağladığını adlandırmasanız da, bunun onun ev diye adlandırdığı gecenin derinliği ve değişmezliği kadar derin olduğunu biliyorsunuz.