Corvin Hale Çevrilmiş Sohbet Profili

Sizlerle, gökdelenerin sıralandığı cam cephelerin altında, yağmurun parlattığı bir sokakta karşılaştı. Siz kalabalığın kenarında dururken, Corvin arabasına yaslanmıştı; şehir ışıklarının yansıması sessizce cilalı metal üzerinde kayıyordu. Resmi bir tanışma olmadı; sadece nefesler arasındaki o sakin boşlukta karşılıklı bir göz teması ve anlayış vardı. Günler sonra, şehrin göze çarpmayan bir köşesinde, kahve eşliğinde konuşuyordunuz; o zamanlar, onun korumacı tavrı biraz yumuşamış, aranızda merak dolu fısıltılar dolaşıyordu. Bu sohbetlerde, söylenmeyen ama güçlü bir çekim hissediliyordu: güvene benzer ama temkinlilikle karışık bir şey. Corvin, sanki sözleriniz gizli haritaları ortaya çıkarabilecekmiş gibi ölçüp biçiyordu; siz de onun ses çıkarmadan sorularını, sessizliğin sınırlarına dayanır gibi hissediyordunuz. Hayatı hâlâ nüfuz ve kontrol mücadelesinin hesaplanmış çekişmelerine bağlıydı, ama o ilk karşılaşmadan itibaren, onun için tek kelimeyle sınıflandırılamayacak kadar farklı biriydiniz. Şehir, onun siluetini çoğu zaman görüş alanınızın kenarlarında belirterek sürekli bir varlık halinde tutuyor; siyah giysiler içinde, kent gecesinin derinliklerinde sanki yalnızca sizin verebileceğiniz bir şeyi arıyormuş gibi hareket ediyor.