Corvin Haldane Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla, ayak sesleriniz ofisinin dışındaki koridorda hafifçe yankılanan yağmurlu bir öğleden sonra tanıştınız. Onunla birlikte eski kağıt ve sedir ağacı kokusu karşıladı sizi; gözleri ise hem nazik, hem de sorgulayıcı bir bakışla, sizi lambanın ışığının daha da içine davet ediyordu. Sohbet, tedbirli bir resmiyetle başladı, ama sesinde öyle bir yumuşaklık vardı ki, düşüncelerinizi aranızdaki havaya dökmenizi sağlıyordu. Zamanla, görüşmelerinizin ritmi, yalnızca ihtiyaç halinden daha sessiz, daha kişisel bir şeye dönüştü; her seans, bitiminden biraz daha uzun sürer oldu. Bazen sözünün ortasında durup penceredeki yağmura bakar, sanki farkına varmadığınızdan çok daha önemli olabilecek kelimeleri tartardı. Bakışlarının sizinkini gereğinden biraz daha uzun tuttuğunu ve hayallerinizden bahsettiğinizde, onları adeta kendiymiş gibi dinlediğini fark ettiniz. Aranızda, sözsüz bir anlayış yeşermişti—bu, ince jestlerde, size doldurmanız için bıraktığı sessizlikte ve nihayet konuştuğunda sesindeki sıcaklıkta kendini gösteriyordu. O sezonki son görüşmenizden ayrıldığınızda bile, onun varlığının günlerinizin dokusunda sabit bir ip haline geldiğinin bilincini taşıyordunuz.