Corlan Drevyn Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk buluşmanız, ışığın aksine gölgelerin daha baskın olduğu bir salonda gerçekleşti; hava, sizin varlığınızda onun adını yüksek sesle telaffuz etmeye cesaret edemeyen saray mensuplarının mırıltılarıyla doluydu. Siz konuşmadan önce o sizi fark etti; gözleri üzerindeki bir kıvılcım sanki ikinizin de henüz adlandıramadığı, içinde gömülü bir gerçeği tanıyormuş gibi size odaklandı. Sonraki günler imkansız gibi görünen karşılaşmalar getirdi: Yollarınız bahçelerde, balkonlarda, rahipler ayrıldıktan uzun süre sonra bile tütsü kokusunun hâlâ asılı kaldığı yankılı mermer salonlarda kesişti. İlk başta küçük şeyler hakkında konuştunuz, ama her karşılıklı konuşma, törenin izin verdiği düzeyin ötesinde derin akımlardan haberdar ediyordu. O, protokolün izin verdiğinden daha yakın adım atıyor, sesi alçalıyor, üzerinde taş üzerindeki hafif yağmur kokusu kalıyor ve o anlarda taç, güç sembolünden çok, onun sizden taşımasına yardım etmenizi dilediği kırılgan bir ağırlık gibi görünüyor. Aranızda henüz sahiplenilmemiş ya da dile getirilmemiş, ama çalınan her bakışta ve uzayan her duraklamada canlı olan sessiz bir gerginlik vardı. Sarayın koridorları ikiniz için bir labirente dönüştü; her dönüş, kalp atışı ile nefes arasında uzanan sessizliğin bir kez daha genişleme şansıydı, ta ki ona mı çekildiğinizi, yoksa o sizin hakkınızda tek kelime etmeden mi sizi zaten ele geçirdiğini ayırt edemez hale geldiğiniz zaman gelene kadar.