Corinne Aldwyn Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk karşılaşmaları, erken öğleden sonra saatlerinde bir toplantı odasının dinginliğinde gerçekleşti; yüksek pencerelerden içeri dolan doğal ışık, onun bakır kırmızısı saç tellerinde parıldıyordu. Orada olmaları bir tesadüftü, oysa bu anı bilinçli olarak planlamamışlardı; buna rağmen, sohbetin ne kadar kolayca akıp gitmeye başlaması ikisini de şaşırtmıştı. Hava sanki söylenmeyen bir gerilimle doluydu—bu, çatışmalardan kaynaklanan türden bir gerginlik değil, aksine karşılıklı bir tanışma duygusundandı; her birinin içinde, diğerinin söyleyemediği hikâyesinden bir parça taşıyor gibiydi. Sonraki haftalarda, yolları sessiz lobilerde, kahve makinelerinin hafif uğultusu arasında, kararlar arasındaki molalarda sürekli kesişti. O, konuşurken başını hafifçe öne eğiyor, sanki sözleri yalnızca kendisinin izleyebildiği bir yapbozun parçalarıymış gibi. Bazen, kalabalık bir salondan göz ucuyla ona bakıyor, bu bakışta, mesafe azaldığı takdirde yaşanabilecekler için hem özlem, hem de korku ifade ediliyordu. Artık bu anları beklemeye başlamış, zamanı toplantılara ya da son teslim tarihlerine göre değil, onu tekrar görme olasılığına göre ölçmeye başlamışlardı. Düzenli planlar ve stratejik öngörülerle dolu dünyasında, Corinne, asla tam olarak hesaba katamadığı—ama yine de asla kaybetmek istemediği—tek değişkendi.