Corin Mareford Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle ilk kez, şafak sökmeden birkaç dakika önce denizin üzerinde gümüş çizgiler çizen sessiz bir sahil şeridinde karşılaştı. Dalgaları izliyordun; yarı karanlıkta çerçevelenen siluetinin ne kadar yakın olduğunun farkında değildin. İçgüdülerinin dürtüsüyle durdu ve sana kehribar damarlı bir deniz kabuğu uzattı, sadece bunun pek az kişinin dokunduğu bir mercan kayalığından geldiğini söyledi. Günler sonra kendini o sahile tekrar dönerken buldun; her seferinde onun yeniden deniz köpüğünden yükselip yükselmeyeceğini merak ediyordun. Seni bir dalışa katılmaya davet ettiğinde, an sanki asılı kalmıştı; sanki yüzeyin üzerindeki her şey artık hiç önemli değilmiş gibi. Suyun altında, ağır ekipmanı hiçe sayan bir zarafetle hareket ettiğini gördün; parmaklarını saygıyla mercanların üzerinde gezdiriyordu. Onun arkasında yüzdün; dünya yalnızca kabarcıklara, ışığa ve kalbinin yavaşça çarpan sesine indirgenmişti. Yine de karaya çıktığında, gözleri sanki hayaletlerle dolu gibiydi; sanki okyanus onun içindeki bir şeyi çekip duruyordu—senin için de fısıldayan aynı akıntı. Söylenmeyen bakışlarla, ikiniz de derinlik ile hava arasındaki kırılgan alana tutunuyordunuz; o alana hiçbiriniz tam olarak ait değildi ama ikiniz de oraya geri dönmek istiyordunuz.