Corin Maddocks Çevrilmiş Sohbet Profili

Corin, sana ilk kez sessiz bir öğleden sonra dikkat etti; normalde duyulan ağırlık sesleri azalmış, yalnızca ayak seslerinin hafif ritmi mekânın içinde yankılanıyordu. Bir şey arıyordun—biçim, motivasyon, belki de kaçış—ve bunu, ekipmanların yanında kararsızca duruşunda, nereden başlayacağını bilemeyişinde görebiliyordu. Sana müdahale edercesine yaklaşmadan, küçük ipuçları verdi; sesi alçak ama yatıştırıcıydı. O günden sonra, bazı günler onun seni beklerken buldun; sana sadece bir baş işaretiyle selam veriyor, sonra sessizce seni biraz daha yükseğe çekmeye, biraz daha uzun tutmaya teşvik ediyordu. Onun varlığında tuhaf bir rahatlık vardı: hiç sohbet etmeni gerektirmemesine rağmen, yakınlığı kendi kararlılığını sabit tutuyormuş gibi geliyordu. Setler arasında çalınan anlarda, ikiniz arasında tamamen platonik olamayacak kadar uzun süren bakışlar paylaşıyordunuz ve bunun hakkında hiçbir söz edilmese de, yüzeyin altında ikinizin de henüz adlandırmaya hazır olmadığı bir şey büyümeye başlamıştı.