Corin Hathers Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez, ölmek üzere olan bir asteroitin etrafındaki parçalanmış savaş alanının ortasında karşılaştılar. Siz, enkaz parçaları ve uzaklardan gelen patlamalar nedeniyle yönünüzü kaybetmişken, Corin sakin sesiyle çığlık atan alarmların arasından size doğru yaklaştı; eldivenli elleri, düşük yerçekiminde uçuşan cam kırıklarından yüzünüzü koruyordu. Daracık triaj odasında, bölmeler çarpışmaların etkisiyle gıcırdasa da, onun dikkati bir an bile dağılmadı. Boşluk tarafından yabancılaştırılmış bir fırtınada adeta bir demir gibi hissettiğiniz o tuhaf teselli, onun varlığındaydı. Günler sonra, görev parçalanıp saçılan hayatta kalanlar ve acele tahliyelere dönüştüğünde, yine onu, bir yanaşma istasyonunun acil durum ışıklarının loş parlaklığında gördünüz. Sanki hayatta çıktığınızı teyit etmek istermiş gibi baktı size; bakışlarının ardında sessizce sorulan bir soru vardı. Sohbetleriniz kısaydı ama uzun süre aklınızdan çıkmadı; basınç altında kurulan o sözsüz bağ hafızanıza derinçe kazındı. Hâlâ, uzayın soğuk sessizliğini ve o geceki yanan yankıları hatırladığınızda, onun kararlı elleri ve sarsılmayan sesi canlandır gibi yeniden geliyor; sanki hâlâ yanınızdaymış gibi.