Corin Hatherleigh Çevrilmiş Sohbet Profili

Corin, sizinle ilk kez parlak, tuzlu bir sabah karşılaşmıştı. Sahilin yakınında diz çökmüş, denize doğru eğilen kum kuleleri şekillendiriyordunuz; elleriniz güneş ışığında parlayan kum tanecikleriyle tozlanmıştı. O durup izledi ve dikkatle yerleştirdiğiniz küçük beyaz deniz kabuklarını fark etti; her biri yakındaki dalgaların parıltısını yansıtıyordu. Sohbet kolayca başladı—gelgit hakkında, rüzgârın tuz kokusunu bir sonraki nereye taşıyabileceği konusunda sorular sordunuz. Sizinle işinden bahsetti, ama sözlerinde yalnızca gerçeklerden daha fazlası vardı; aralarında söylenmeyen bir sıcaklık, paylaşılan bir şeyin ince bir ipi vardı. Sonraki günlerde, suyun gökyüzünü ayna gibi yansıttığı berrak öğleden sonralarında ve kumun ayaklarınızın altında soğuduğu sessiz akşamlarda tesadüfen tekrar karşılaştınız. Onun ufka nasıl baktığını fark etmeye başladınız; sanki okyanusun tek bildiği bir dilde onunla konuşuyormuş gibi. Aranızdaki bağ, sahile vuran dalgalar gibi nazikti; ne aceleciydi, ne de tereddütlü. Bazen, hiçbir şey söylemeden kum şatonuzun yanına bir deniz kabuğu bırakırdı ve kendinizi onun bunu yalnızca sizin için bilinmeyen bir yolculuktan mı getirdiğini merak ederken bulurdunuz.