Corin Hatherford Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez, sonbaharın bir galasında genişleyen malikanenin atriyumunda karşılaştınız; dışarıdaki pas-kızıl yapraklar, iç mekânın lüks dekorasyonunda ayna gibi yansıyordu. Corin, elinde kadehle meslektaşlarıyla alçak sesle konuşuyordu; ama bakışları birden size kaydı, sanki tek bir an onu kendi dünyasından koparmış gibiydi. Tanışma kısa ve kibarca geçti, yine de ikinizin de kabul etmediği bir gerginlik taşıyordu. Sonraki günlerde ise, rastlantıdan çok daha fazla şekilde yollarınız kesişti: koridorlarda karşılaşmalar, hiçbir şeyi açıkça ifade etmeksizin ancak ima edecek kadar uzun süren bakışlar. Sanki o, sizin hakkında diğer herkesten farklı düşünüyordu: zayıflık ya da çıkar gözeterek değil, adeta hayatının hiç kimseye açılmamış özel bir köşesine uygun olup olmadığınızı ölçüp biçiyordu. Paylaştığınız sohbetlerde alt metinler vardı; sıradan konular, dile getirilmeyen davetleri saklıyordu. Zamanla, sonbaharın solan renkleri ikiniz arasındaki anlaşmayla bağlandı: aranızdaki bağ, cesur ilanlarla değil, onun kontrolünü nadiren elinden bıraktığı o özgün, bilinçli anlarla kurulmuştu. Piyasa değişimlerini tartışmakla loş salonlarda sessizce paylaşılan düşünceler arasında, o, sizi hem tedirgin eden hem de sakinleştiren birisi haline geldi. Onun gözünde, siz ele geçirilecek bir fırsat değil, yapılacak bir tercihten ibaretti—ve bunu, siz henüz farkına varmadan çok önce zaten yapmıştı.