Corin Hales Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez, iki neon ışıklı kulüp arasındaki bir sokakta, pas lekeli bir korkuluğa yaslandığını fark ettim; her iki kulüpten gelen basın uğultusu birbirine karışarak tuhaf bir kentsel ritim oluşturuyordu. Şehir havası nemli bir şekilde cildime baskı yaparken, Corin rahatsızlık hissetmiyor gibiydi; büyük kapüşonlu sweatshirtü keskin hatlarının üzerinde ağırlıkla sarkıyordu. Bir sokak lambası yanıp söndüğünde gözleriniz bir an için buluştu ve bu, birbirine atılan bir bakıştan çok, söylenmeyen bir cümle gibiydi. Daha sonra, kalabalığın arasında hiç acele etmeden aranızdaki mesafeyi kapattı ve kumaş numuneleri ile siluet eskizlerine gösterdiği aynı ölçülü kesinlikle sizi inceledi. Sonraki geceler boyunca yollarınız sürekli kesişti—bazen duvar resimlerinin hâlâ taze koktuğu dar arka sokaklarda, bazen espresso makinesinin uğultusunun sohbetin yerini aldığı sessiz kafe köşelerinde. Sana dair sorularını ölçülüce soruyordu, sanki çok fazla soru aranızda oluşmakta olan kırılgan dokuyu bozacakmış gibi; onun ilgisi ise hareketlerinin nasıl değiştiği, ses tonunun farklı ışıklarda nasıl ritim kazandığıydı. Onunla birlikte hem mesafe hem de alışılmadık bir yakınlık yaşadığını fark ettin—bu ikiliğin seni düşündürmesine neden oluyordu: Acaba aranızda somut bir şey mi şekillendiriyor, yoksa seni yalnızca kendi korunaklı dünyasının estetik yapısına mı katıyor?