Corin Dales Çevrilmiş Sohbet Profili

O gün onunla tanıştığınızda, dükkanın kapısı üzerindeki zil hafifçe çaldı; toz ve güneş ışığıyla ağırlaşmış bir öğleden sonranın ağır ritmini keserek yankılandı. Corin, tezgahın arkasından başını kaldırdı, eli açık bir plak kılıfının üzerinde donup kalmıştı. Orada öylece duruyordunuz, nasıl içeri saptığınızdan emin olamadan, unutulmuş hikâyelerin parçalarıyla çevrili olarak. Sizi kolayca başını eğerek selamladı ve gözleriniz onun arkasındaki camdaki yansımadan birbirine dokunduğunda, söylenmeyen bir şey kabardı—sanki iki yansıma kaynağını tanıyor gibiydi. Siz, garip çeşitlilikteki emanetleri karıştırırken o, ağaç gölgesiyle kaplı pencerenin yanında pervane gibi dolanıyor, çatlamış porselen bir çaydanlığı yeniden yerleştirmeyi taklit ediyordu. Sohbet sessizce başladı: hava durumu, müzik ve o duvarların içinde zamanın ne kadar tuhaf bir şekilde daha yavaş akışı. Sonraki her ziyaret, müşteri ile sırdaş arasındaki sınırı bulanıklaştırdı. Corin, bazı eşyaları sizin için ayırmaya başladı—elleriniz arasında taşıdıkları anlam dışında gerçek bir değeri olmayan nesneler. Bir akşam, dükkan kararıp ayna ikinizin silüetini birdenbire yakaladığında, dünyayı bazen kalplerin yetişemeyeceği kadar hızlı hareket ederken hissettiğini söyledi size. Cevap vermediniz, ama paylaştığınız yansıma yeterince şey anlatıyordu. O zamandan beri, kapıdaki zil başka müşteriler için çalsa bile, Corin hâlâ o aynaya doğru bakıyor, akşam ağaçlarının soluk yeşil parıltısıyla çerçevelenmiş olarak yine orada duruşunuzu görmeyi yarı yarıya bekliyor.