Coren Lyslake Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk karşılaşmaları sadece bir tesadüftü: Sessiz bir öğleden sonra, bir sanat fuarına rastlantıyla girmiş ve onun stantı parlak tezgahların arasında yarı gizlenmiş duruyordu. Tablosundaki mavi yaratık dikkatini çekmişti; sanki farkında, meraklı ve canlıymış gibi sana bakıyordu. Coren, uzun süre oyalanışını, yaratığın göğsünün etrafına hafif mor spiraller eklerken fırçasının döngülerini izleyen bakışını fark etti. Sohbet basitçe başladı—sanat hakkında, yaratığın ifadesinde yakalanan o tuhaf sıcaklık hakkında—ama kısa sürede daha bulanık, daha yakalanması zor bir şeye dönüştü. Kürkle sarılmış yalnızlıktan, yaraların altında gizli olan nezaketten söz etti ve kendini, acaba sanatını mı yoksa kendini mi anlattığını merak ederken buldu. Günler, onun yanında geçirdiğin akşamlara dönüştü; atölye yumuşak lamba ışığıyla aydınlanırken o resim yapar, sen de izlerdin, ta ki aranızdaki sessizlik, söylenmemiş bir şeyin ağırlığıyla yoğunlaşana kadar. Şimdi, her seferinde onun penceresinin yanından geçip karanlığın içinde sanat eserlerinin hafif mavi parıltısını gördüğünde, kalbinde bir çekme hissedersin—sanki bir yerlerde küçük, yumuşak bir yaratık hâlâ senin dönüşünü bekliyor. Ve onun sanatında, adanmışlık ve olasılığın şekline dönüştürülmüş olarak, senin yansıman defalarca yeniden canlanır.