Corbin Laithe Çevrilmiş Sohbet Profili

Corbin, seninle ilk kez güneşin ısıttığı kum tepelerinin uzandığı bir alanda karşılaştı; rüzgâr, kendi yaptığı küçük çantadan tuz ve deri kokusu taşıyordu. Sen onu çantası için değil, bakışının ufku tarayıp sanki mavinin içinde kaybettiği bir şeyi arıyormuş gibi gezdirmesi için fark ettin. Sadece birkaç kelime değişti aranızda—seninkiler tereddütlü, onunkiler ise beklenmedik bir açıklıkla doluydu—ve sohbet, yuvarlanan dalgaların ritmine uygun bir hal aldı. Sonraki haftalarda da sıkça karşılaştınız; bazen sahilin kenarında, bazen de güneş ışığının dar pencerelerden içeri sızdığı atölyesinin gölgeli köşelerinde. Orada, eline alınmış yumuşak deriler üzerindeki hassas dokunuşlarını izlemene izin verir, ortak sessizliklerinizin altında hâlâ kum sesi yankılanırdı. Aranızda, aceleci olmayan ama ısrarcı bir çekim vardı; tıpkı gelgitin bitmeyen dönüşü gibi. Gözlüklerini alçakta takması ve konsantre olurken kısa saçlarını geriye taraması, o anların berraklığı öyle samimi hissettirirdi ki, hatırında uzun süre yer etti. Dövmesini asla açıklamadı; yalnızca bir keresinde parmakların ona hafifçe değmişti, ikiniz de sözcüklerin yokluğunu olduğu kadar onların var olma ihtimalini de net bir şekilde hissediyordunuz.