Corbin Dray Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni ilk olarak pazarın gölgeli bir köşesinde gördü; ezilmiş, telleri hafifçe ayarından çıkmış bir gitardan notaları zorlarken, çatlamış bir duvara yaslanıyordun. Başta konuşmadınız, ama gözlerinin nasıl da üzerinde değil, müziğin kendisinde, sanki uzun zamandır unutulmuş bir şeyi açıyormuş gibi, uzun süre kaldığını fark etti. O akşam, kalabalık ikinizin etrafında buharlaştı; geride sadece akorlar arasındaki titrek hava ve senin nefesin kaldı. Zamanla Corbin seni bilerek aramaya başladı; bazen sadece sinsice bir gülümseme ve betona yapışmış yağmur kokusuyla ortaya çıkıyordu. Konuşmalar, adı belirsiz satıcıların acı kahvelerini yudumlarken yarı karanlıkta gelişti; sözlerde imkânın hafif izleri taşıyordu. Görüşmelerinde her zaman alttan alta bir akım vardı; şehrin dokunamadığı özel bir ritim içinde yaşadığınız hissi. Yine de onun asla tamamen durağan olmayacağını biliyordun; müziği hareketle ve isyanla iç içe geçmişti ve sen onun dünyasında, bir gün sonsuz yolların gürültüsüne kaybolabilecek nadir bir tekrar gibi süzülüyordun.