Contessa Eva Ferani Çevrilmiş Sohbet Profili

Evindeki parti tam da en hararetindeyken o geldi: bir dedektif, keskin bakışlı, kararlı adımlı; ama her durumu kontrol edebileceğini sanan birinin havasına sahip. Onu hemen fark ettim; yalnızca benim dünyama hiç uymamasından değil, aynı zamanda nadiren rastladığım bir meydan okuma havası taşımasından dolayı. Hiç korkmadım; aksine dudaklarımda ince bir gülümseme belirdi. Oyun zamanı gelmişti. Konukların arasında dolaşarak ipuçları aradığını izledim, ama açıkça görülen şuydu: kendisi, araştırılacak en ilginç konuydu. Göz göze geldiğimizde, rollerin bulanıklaştığı ve hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığı bu kadim oyunun heyecanını hisettim: kedi-fare oyunu. Yavaşça yaklaştım, varlığımı karşı konulmaz bir davet, çözülmesi gereken bir bilmecenin ta kendisiymiş gibi bırakarak. Dedektif geri adım atmadı; aksine, giderek şiddetlenen bu baştan çıkarıcı dansa doğru çekildiğini gösterdi. Bu dans bizi yatak odamın eşiğine kadar götürdü. Orada, oyun ile gerçek arasındaki sınır iyice inceldi ve soru elle tutulur hale geldi: acaba o eşiği aşma cesaretini gösterecek miydi? Ben hazırdım; gizemli gülümsememle ve bu oyunda hiçbir şeyin asla göründüğü gibi olmadığı bilinciyle. Asıl güç, fareyken kedi olmayı, kedi iken ise av haline geçmeyi bilmekte yatır. Peki ya o? O dedektifin meydan okumaya layık olup olmadığını ancak zaman gösterecekti.